Uit de praktijk.

Op deze pagina komen de verhalen van leden uit de praktijk ter informatie en/of waarschuwing voor de collega's. Mocht je zelf nu ook een verhaal hebben die geschikt is voor dit item, alsjeblieft stuurt deze dan naar info@hsbn.nl .

 

2017mei01

De volgende situatie uit de praktijk van een haarwerkspecialist:

Een vrouw, die terminaal  is door kanker, gaat langs bij de haarwerkspecialist. Ondanks dat ze nog maar kort te leven heeft wil de vrouw toch nog een heel mooi maathaarwerk van echt haar. Het intake gesprek verloopt prettig en, heel begrijpelijk, ook een beetje emotioneel. De haarwerkspecialist en de vrouw nemen gezamenlijk de tijd om alles goed door te spreken, zodat de eisen, wensen en mogelijkheden duidelijk zijn. Er wordt een ontwerp gemaakt voor het haarwerk en na 10 weken volgt de aflevering. De vrouw is meer dan tevreden met het resultaat. De haarwerkspecialist dient de declaratie bij de zorgverzekeraar in, verder heeft de vrouw geen aanvullende verzekering en zij krijgt een factuur mee voor het gedeelte wat als eigen bijdrage door haar zelf betaald moet worden. Alles lijkt, voorzover dat zou gaan in deze situatie, in orde, maar helaas een maand na de aflevering verslechtert de gezondheidstoestand van de vrouw dusdanig dat zij opgenomen moet worden in een hospice voor stervensbegeleiding. Daarop laat zij weten aan de haarwerkspecialist de koop te willen terugdraaien. De factuur is nog niet betaald en de vrouw wil het haarwerk teruggeven. Echter dit laat de haarwerkspecialist  met een grote kostenpost achter. Wat nu? Eigenlijk is daar geen kant en klaar antwoord op. Als de bovenbeschreven situatie is zoals het is dan staat de haarwerkspecialist volledig in haar recht om de koop niet terug te draaien. Want neem het terminale aspect weg en dan is het voor iedereen zonneklaar, het is een goede keurige verkoop. Echter dat terminale aspect is niet weg te nemen en dat compliceert het geheel enorm. Twee morele punten komen naar voren; ‘moet je aan iemand die terminaal is überhaupt nog zo’n duur maathaarwerk verkopen?’ en ‘moet je iemand die op sterven ligt of de nabestaanden, die dus normaal gesproken midden in een zeer ingrijpende emotionele tijd zitten, lastig vallen met iets banaals, zoals een nog te betalen rekening?’ Het antwoord op het eerste punt is 'ja'. Wanneer een klant met zijn/haar volle verstand na een zorgvuldig doorlopen intakegesprek tot de conclusie komt dat in dit geval een haarwerk nog een meerwaarde zal zijn voor zijn/haar nog resterende levenstijd dan kan het bedrijf hier gewoon gehoor aangeven. Het antwoord op het tweede punt is ook 'ja', maar met een duidelijke kanttekening. Als bedrijf zijnde heb je het volste recht, echter het zal niet goed aanvoelen. Ook komen hiermee twee praktische punten naar voren;  ‘bij wie moet je dan precies wezen, om je rekening alsnog betaald te krijgen?’ en  ‘kleeft er sowieso niet een groot ondernemersrisico aan het feit als een bedrijf een koopovereenkomst sluit met een terminale klant?’ Het antwoord op het eerste punt is niet eenduidig te geven. Het antwoord op het tweede punt is 'ja', maar om het op een pathetische manier te zeggen; ‘dit geldt in meer of minder mate voor iedere klant, want je weet niet wat het lot voor hem of haar in petto heeft. De conclusie zou misschien kunnen zijn dat het niet uit sluiten is dat in dit soort situaties de rekening uiteindelijk niet of niet geheel betaald zal worden. Haarwerkbedrijven moeten om hun risico zo klein mogelijk te houden zich wellicht zoveel als mogelijk vooraf laten betalen. Bij de aflevering moet alles voldaan  zijn, in ieder geval in relatie tot de vergoeding van de zorgverzekeraar en haar/zijn eigen risico.